Make your own free website on Tripod.com

 

Laatste kerstkransjes
Home 
Knutsel-pagina 
Poezie-gedichten 
Verhaaltjes 
Kleurplaten 
Links 
Wie zijn wij ? 
Poezie-album 
Gastenboek 
Email ons 

 

De laatste kerstkranjes

Het was de laatste dag voor Kerstmis. De meeste mensen waren klaar met het doen van hun inkopen. Ze hadden cadeautjes gekocht en natuurlijk lekker kerstkransjes voor bij de warme chocolademelk. De bakker was tevreden, hij had bijna alles verkocht! Samen met zijn vrouw ruimde hij snel de winkel op. Ze wilden tenslotte zelf ook Kerstmis vieren! Het licht in de winkel ging uit en de deur op slot.

Eerst was het muisstil in de winkel. Maar wat was dat? Vanuit de etalage klonk een zacht geschuifel. Het waren de laatste kerstkransjes! Met z'n zesjes waren ze overgebleven. 'Zeg jongens,' zei één van de kerstkransjes, 'ik weet niet wat jullie doen, maar ik blijf hier niet liggen! Na Kerstmis komt de bakker terug en dan gooit hij ons weg omdat we helemaal zacht zijn geworden. Nou, daar ga ik mooi niet op wachten. Ik smaak nog veel te lekker. Ik weet zeker dat iemand mij nog op zou willen eten!'

De andere kerstkransjes waren eerst een beetje verbaasd. Zo hadden ze het nog nooit bekeken. Toch vonden ze dat het kerstkransje gelijk had. Ze smaakten inderdaad nog hartstikke lekker! Toen vroeg een ander kerstkransje; 'Maar hoe wil je dat doen, wie wil je dan gelukkig maken?' Weer een ander kerstkransje riep; 'Ik heb een idee. Vanmiddag heeft hier een hele tijd een jongetje voor de etalage gestaan. Hij droeg een kapotte jas en hij had geeneens een muts! Volgens mij hebben zijn ouders niet zoveel geld. In ieder geval niet genoeg om ons te kopen. Hij woont aan de overkant van de straat.' 'Dan gaan we hem gelukkig maken,' besloten de kerstkransjes gezamenlijk.

Voorzichtig lieten ze zich uit de etalage zakken. Vervolgens tripelden ze voorzichtig naar de bakkerij. Daar zat namelijk een kier in de deur waar ze precies doorheen pasten. Eén voor één kropen ze door de kier naar buiten. En verder tripelden ze, de straat over, naar het huis van de arme jongen en zijn ouders. 'Hoe komen we hier nu binnen?' vroeg het kleinste kerstkransje. Tsja, dat was een goede vraag. 'Pas op,' schreeuwde een van de kerstkransjes plotseling. 'Daar komt een gevaarlijke kat aan. Straks eet hij ons op!' 'Wacht,' zei het meest brutale kerstkransje, 'laat mij maar, wie weet kan de kat ons helpen.' 'En hij liep naar de kat toe en vertelde over het plannetje dat de kerstkransjes hadden.

En wat bleek? De kat was helemaal niet gevaarlijk! 'Ik help jullie,' zei de kat vastberaden. 'Ik weet dat er aan de achterkant van het huis een raampje openstaat. Ik zal jullie één voor één naar binnen dragen. En zo gebeurde het dat de kat alle kerstkransjes door het raam van het huisje van de arme jongen naar binnen droeg. 'Bedankt lieve kat,' riepen de kerstkransjes. 'Graag gedaan,' antwoordde de kat en hij sprong weer door het raam naar buiten.

'Kom, opschieten, we moeten de kamer van het jongetje vinden voordat er iemand wakker wordt,' riep het brutale kerstkransje. En zo schuifelden ze naar de slaapkamer van het jongetje en kropen ze op de stoel die naast zijn bed stond. Ze waren blij dat ze goed waren aangekomen en ze wisten zeker dat ze het jongetje heel blij zouden maken. De kerstkransjes gaven elkaar een dikke knipoog. Hun plannetje was mooi gelukt!

[Daantje][Raar haar ?][Droeverige meisje][Moederdag voor mamabeer][Raadsel voor Mol][Jillemijn zag de maan][De tandefee][Laatste kerstkransjes][Piet ziet Sinterklaas][De juf is jarig][De herfst]

Copyright(c) 2005 Vlimpie. All rights reserved.